Najsłynniejsze wieże zegarowe na świecie

Opublikowany 2017-02-26 15:12:17
Kategoria Modern-Clock

Czas człowiekowi towarzyszy od zawsze. Na przestrzeni wieków sposób jego postrzegania i odmierzania stopniowo się zmieniał. Powstawały pierwsze zegary tj. słoneczne, które umieszczane były zazwyczaj w miejscach publicznych. Z biegiem lat małe osady ulegały rozbudowie tworząc coraz to większe i piękniejsze miasta, które ozdabiane były potężnymi zegarami wieżowymi, umieszczonymi przy fortyfikacjach obronnych, przy bramach wiazdowych czy na głównych placach gdzie znajdował się wysoka wieża ratuszowa bądź kościelna. Zegary wieżowe zazwyczaj posiadają jedną lub więcej tarcz, które umieszczone są z czterech stron. W niektórych egzemplarzach takowych zegarów do wskazywania upływu czasu służą sygnały dźwiękowe tj. kuranty lub dzwony albo wizualne np. kula czasu.

W obecnych czasach wieże zegarowe już nie odgrywają tak ważnej roli jak w dawniej, wówczas służyły jedynie do wskazywania godziny, a obecnie nie tylko odmierzają czas, ale również zachwycają swym pięknem i kunsztownym wykonaniem, są prawdziwymi cudami
i skarbami architektonicznymi. Oto kilka najciekawszych i najbardziej imponujących:

Mekka

Abraj Al-Bait Towers albo Mecca Royal Hotel Clock Tower jest to kompleks budynków w Arabii Saudyjskiej, który zasłynął w świecie kilkoma rekordami m.in. najwyższy hotel, najwyższa wieża zegarowa, ale również miejsce posiadające największą na świecie tarczę zegarową. Abraj Al-Bait jest największym budynkiem na świecie pod względem powierzchni, natomiast ustępuje miejsca Burj Khalifie w Dubaju jedynie pod względem wysokości. Za projekt i wykonanie obiektu odpowiedzialny był holding Saudi Binladin Group, należący do rodziny Osamy bin Ladena. Ogromny podziw i zachwyt wzbudza czterotarczowy zegar znajdujący się na szczycie wieży. Każda tarcza ma aż 46 metrów średnicy i podświetlona jest 2 milionami LED – owych żarówek. Nad każdą tarczą widnieje napis w języku arabskim oznaczający: „Bóg jest najwspanialszy”. Niesamowite jest również to, że godzinę na zegarze można odczytać z odległości 17 kilometrów w nocy oraz 12 kilometrów w dzień.

Hongkong

Miasto to słynie z dużej ilości drapaczy chmur oraz najlepszego transportu publicznego na świecie. Miasto, które nigdy nie śpi, tętni życiem za dnia i w nocy. Będąc
w Hongkongu warto odwiedzić dzielnice handlowe Central i Causeway Bay, dzielnice rozrywkowe Wanchai, świątynię buddyjską Man Mao, Victoria Peak - najlepszy punkt widokowy na cały Hongkong, a także Clock Tower, która znajduje się na południowym brzegu Tsim Sha Tsui w Kowloon i jest jedyną pozostałością po dawnej stacji kolejowej Kowloon – Cantoon. Wieża zbudowana jest z czerwonej cegły i granitu, mierzy 44 metry
i zwieńczona jest 7 - metrowym piorunochronem. Budowa jej rozpoczęła się w 1913 roku, natomiast zakończona została 1915 roku. Na początku tarcza znajdowała się tylko z jednej strony, dopiero w latach 20. zainstalowano pozostałe trzy. We wnętrzu wieży znajduje się drewniana klatka schodowa, która prowadzi do mechanizmów zegarów, a także na sam szczyt wieży.

Bombaj

Rajabai to wieża zegarowa znajdująca się w południowym Bombaju w Indiach, na terenie lokalnego uniwersyteckiego kampusu. Zaprojektowana została przez angielskiego architekta Sir Georgea Gilberta Scotta, który współpracował także przy projektowaniu londyńskiego Big Bena i liczy sobie 85 metrów wysokości. Prace przy budowie rozpoczęły się 1 marca 1869 roku, natomiast ukończona została w listopadzie 1878 roku. Fundatorem obiektu był Premchand Roychand „król bawełny” i założyciel Bombay Stock Exchange, jedynym jego warunkiem było to, aby budowla nosiła imię jego matki. Wieża wybudowana została według dwóch stylów weneckiego i gotyckiego, posiada również najlepsze witraże okienne w mieście. Podczas panowania Brytyjczyków na tutejszym terenie, ze szczytu wieży można było usłyszeć, aż 16 różnych melodii m.in. Rule Britannia, God Save the King, Home! Sweet Home! i A Handel Symphony, które zmieniały się cztery razy w ciągu dnia. Obecnie wieża zegarowa wygrywa jedną, prostą melodię co kwadrans. Przez długie lata wieża była otwarta dla zwiedzających, kiedy jednak stała się ulubionym miejscem dla samobójców, została całkowicie zamknięta.

Zytglogge

Zytglogge to średniowieczna wieża zegarowa znajdująca się w historycznej części szwajcarskiego Berna. Została wybudowana w XIII wieku i służyła miastu jako więzienie, wieża wartownicza, wieża zegarowa, a także jako centrum życia miejskiego. Pomimo dużej liczby renowacji i remontów jakie przeszła w ciągu swej 800 – letniej historii jest najbardziej rozpoznawalnym symbolem Berna, a znajdujący się na niej XV wieczny zegar astronomiczny jest główną atrakcją turystyczną.

Nazwę Zytglogge po raz pierwszy odnotowano w 1413 roku. Wcześniej natomiast nosiła nazwę kebie czyli klatki, więzienie. Całkowita wysokość Zytglogge wynosi 54,5 metra. Jest zbudowana na planie prostokąta, ma mocna ściany, ale zróżnicowane jeżeli chodzi o ich grubość. Od strony zachodniej, gdzie wieża stanowiła część murów miejskich ściana miała 260 cm szerokości, natomiast od strony wschodniej jedynie 65 cm. Korpus wieży podzielony jest na dwie części, wewnętrzna wykonana jest z alpejskiego wapienia, a wał trzykondygnacyjnej wieży otoczony jest piaskowcem. Poddasze składa się z dwóch pięter,
w pierwszej części znajdują się okna wychodzące na zachód wschód i pokryte jest czerwoną dachówką. Na szczycie iglicy znajduje się drewniana wieżyczka w miedzianej osłonie, która zwieńczona jest złoconą gałką i wiatrowskazem z herbem Berna.

Na głównych fasadach – wschodniej i zachodniej znajdują się masywne tarcze zegarów. Wschodnia tarcza wyposażona jest w dwa pierścienie - zewnętrzny z ozdobnymi złotymi rzymskimi cyframi, na których większa wskazówka pokazuje godzinę, a wewnętrzny pierścień służy mniejszej wskazówce do pokazywania minut. Na szczycie wskazówki, która pokazuje godzinę znajduje się słońce wskazując jedynie godziny w ciągu dnia, natomiast na dole znajduje się księżyc, który pokazuje godziny wieczorne i nocne. Poniżej tarczy umieszczony jest profil założyciel miasta księcia Berchtolda V Zähringena. Od strony zachodniej tarcza zegara w niewielkim stopniu różni się od swojej wschodniej „siostry”, drobna różnica widoczna jest również we wskazówkach. Pod zachodnią tarczą umieszczony jest fresk autorstwa Victora Surbek z 1929 roku pt. Beginning of Time. Nad tarczą widnieje postać Kronosa greckiego boga czasu pikującego w dół, natomiast pod tarczą można zauważyć scenę wygnania z raju Adama i Ewy. Tarcze zegara są autorstwa mistrza Kaspara Brunnera, zostały one umieszczone na wieży w 1530 roku. Na cztery minuty przed każdą pełną godziną złoty kogucik zaczyna swoją pieśń, energicznie machając skrzydłami, jakby chciał ostrzec przed nadchodzącą godziną. Zastęp niedźwiadków rusza na przemarsz wokół stóp Kronosa, greckiego bóstwa czasu. Dopiero po kolejnym wezwaniu kogucika, przy akompaniamencie dzwonu bijącego kwadranse, na szczycie wieży pojawia się rycerz w złotej zbroi, uruchamiając dzwon wybijający godzinę.

Nad bramą znajduje się piękna astronomiczna tarcza zegara również autorstwa Brunnera, podzielona jest ona na trzy strefy: czarne - czyli nocne niebo, ciemnoniebieskie - czyli świt, jasnoniebieskie - dzień. Zegar ten wskazuje nie tyko godziny, ale także znaki zodiaku, dni tygodnia, fazy księżyca. Nad tarczą umieszczony jest fryz przedstawiający pięć bóstw z klasycznego antyku, każdy z nich reprezentuje dzień tygodnia i planety. Od lewej: Saturn z sierpem - sobota, Jowisz z piorunami - czwartek, Mars z mieczem i tarczą - wtorek, Wenus z Kupidynem - piątek i Merkury z sakiewką – środa.

Ottawa

Peace Tower znana również jako Wieża Wiktorii/Zwycięstwa i Pokoju to jednocześnie dzwonnica i wieża zegarowa, umieszczona w centralnej części budynku Parlamentu Kanadyjskiego w Ottawie. Obecna wersja zastępuje wcześniejsza 55 - metrową wieżę Wiktorii, która spłonęła w pożarze w 1916 roku wraz z większością zabudowań. Aktualnie wieża jest jedną z kanadyjskich ikon, można ją zobaczyć na kanadyjskich banknotach
o nominale 50 – cio i 20 dolarówek. Budowla była zaprojektowana przez  Jeana Omera Marchanda i Johna A. Pearsona. Peace Tower w obecnym czasie mierzy 92,2 metra wysokości, natomiast zegar umieszczony na szczycie wieży wyposażony jest w 53 dzwony, które pozwalają na wygrywanie wielu pięknych i skomplikowanych melodii, które wykorzystywane są podczas wielu uroczystości narodowych. Wieża ozdobiona jest wieloma kamiennymi rzeźbami m.in. umieszczone jest na niej ok. 370 gargulców, fryzy i groteski utrzymane w gotyckim stylu.

Milwaukee

Wieża zegarowa Allen-Bradley znajduje się w Milwaukee w USA i częścią marki Allen – Bradley, która należy do firmy Rockwell Automation. Przez wiele lat stanowiła ona punkt obserwacyjny w Milwaukee. Mierzy ponad 86 metrów wysokości i może pochwalić się jednym najpotężniejszych czterotarczowych zegarów. Średnica każdej tarczy wynosi 12 metrów, każda wskazówka godzinowa waży, aż 220 kg i mierzy 5 metrów długości, natomiast wskazówki minutowe mają ponad 6 metrów długości i ważą po 240 kg. Tarcze zegarów mają kształt ośmioboków i są dwa razy większe niż tarcze Londyńskiego Big Bena. Pierwsze plany wzniesienia wieży zegarowej powstały w 1959 roku, wykonał je architekt Scott Fitzhugh. Pomysł wzniesienia wieży pochodził od Harrego Bradleya młodszego
z dwóch braci założycieli firmy. Zegar nosi nazwę The Polish Moon – Polskim księżycem, nazwa ta odnosi się do Polskiej dzielnicy, w której jest zbudowany. Obecnie nazywany jest także The Mexican Moon – Meksykańskim księżycem i odnosi się to do zmian etnicznych zachodzącym na tym terenie.

Wenecja

Torre dell'Orologio czyli wieża zegarowa znajduje się przy placu św. Marka. Zaprojektowana została przez Muro Codussi i zbudowana została w latach 1496 – 1506
w sąsiedztwie Starej Prokuracji. Na szczycie wieży znajdują się dwa posągi Maurów, którzy uderzają w dzwon co godzinę. W wieży umieszczono mechanizm zegara astronomicznego, który nie tylko pokazuje godziny, ale także pory roku, fazy księżyca i położenie słońca
w kolejnych znakach zodiaku. Nad tarczą umieszczony jest skrzydlaty Lew św. Marka, a pod nim znajduje się Madonna z Dzieciątkiem. Z okazji święta Objawienia Pańskiego uruchamiany zostaje mechanizm, który pozwala na ukazywanie się na balkonie wieży figurek Trzech Króli.

Praga

W stolicy Czech można zobaczyć przepiękny, średniowieczny zegar ratuszowy nazywany praskim Orlojem. Jest jednym z najstarszych i najbardziej misternie wykonanych zegarów jakie kiedykolwiek powstały. Po raz pierwszy został umieszczony w 1410 roku, przebudowany natomiast został przez mistrza Hanusa w 1490 roku. Wiąże się z tym pewna legenda, która głosi, iż mistrz Hanus tworzący mechanizmy i tarcze zegarów, został celowo oślepiony aby nie mógł stworzyć drugiego takiego samego zegara. Artysta chcąc zemścić się za swą krzywdę uszkodził zegar tak, że udało się go naprawić dopiero po 100 latach. Zegar składa się z trzech części: tarczy astronomicznej, przedstawiającej pozycję słońca i księżyca na niebie, a także przedstawiającej różne astronomiczne szczegóły, „Spacer Apostołów”, codzienny pokaz ruchomych figur apostołów i innych rzeźb oraz tarczy kalendarzowej
z medalionami, które reprezentują każdy miesiąc. Codziennie co godzinę odbywają się niesamowite spektakle podziwiane przez tłumy turystów. Figurka przedstawiająca Śmierć uderza w dzwon, a figura 12 apostołów ukazuje się powyżej. Następnie pojawia się piejący kogut, dając znak, iż nadszedł czas na Turka, który kiwa głową z niedowierzania, potem ukazuje się Skąpiec wpatrujący się w swoją torbę pełną złota, ostatnią postacią jaka się ukazuje to Próżność, która podziwia swoje odbicie w lustrze.

Londyn

Najsłynniejsza londyńska wieża to Elizabeth Tower, ale znana głównie jako Big Ben. Jest ona częścią Pałacu Westministerskiego położonego nad brzegiem Tamizy. Obecnie nazwa Big Ben odnosi się zarówno do samego dzwonu, ale także do zegara jak i samej wieży. Historia tej znanej wieży sięga, aż do 1834 roku, kiedy to po pożarze Pałacu rozpoczęto budowę Elizabeth Tower. Projektantami byli Charles Barry i jego asystent Augustus W. Pugin. Budowa zakończyła się w 1858 roku. Wieża ma 96, 3 metrów wysokości, a tarcza zegarowa ma 7 metrów średnicy. Na szczyt wieży prowadzą spiralne schody liczące 334 stopnie. Na wykonanie zegara został ogłoszony konkurs. Autorem wytycznych, którym miał sprostać projekt, był nadworny astronom Sir George Airy. Podstawową, a zarazem najważniejszą wytyczną było to, aby zegar był bardzo precyzyjny oraz synchronizacja czasu poprzez łączenie się z obserwatorium w Greenwich. Wykonawcą projektu został Edmund Bekket Denison oraz firma EJ Dent&CO. Autorem projektu tarczy została Augustus Pugin. Została ona osadzona w stalowej ramie o średnicy 7 metrów, podtrzymującej 312 kawałków opalizującego szkła. Wskazówka godzinowa mierzy 2,7 metra, natomiast minutowa 4,2 metra. Tarczę zdobią 60 cm rzymskie cyfry. Na każdej z czterech tarcz widnieje napis Domine salvam fac reginam nostram Victoriam primam (Panie zachowaj naszą królową Victorię I).

      W obecnym czasie zegar jest bardzo precyzyjny, chociaż w przeszłości zdarzały się małe opóźnienia np. w 1949 roku stado ptaków usiadło na wskazówce minutowej, co spowodowało opóźnienie o 41 minut, w 1962 roku w noc sylwestrową zegar spóźnił się 10 minut, przyczyną tego były silne opady śniegu, W 1997 roku Big Ben zatrzymał się aż dwukrotnie, natomiast w 2007 roku zegar zatrzymał się na 90 minut.

Zegary wieżowe to cudeńka architektoniczne, tworzone przez wieki i utrzymywane jak w najlepszym stanie, by mogły jeszcze przez wiele lat przyciągać wzrok i zachwycać, nie tylko swym pięknem, ale również swoim rzemiosłem i misternym wykonaniem. Zegary tego rodzaju stają się wizytówką i symbolem swoich miast są rozpoznawalne wszędzie np. słysząc nazwę Big Ben od razu jesteśmy wstanie wskazać kraj i miasto, w którym się on znajduje.

Udostępnij treść

Dodaj komentarz

 (with http://)